Sunday, 22 February 2015 00:00

Σχολικός εκφοβισμός: Γιατί συμβαίνει και πώς θα τον αντιμετωπίσουμε!

Γράφτηκε από την 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Σχολικός εκφοβισμός: Γιατί συμβαίνει και πώς θα τον αντιμετωπίσουμε!

Οι όροι «σχολική βία» και «εκφοβισμός» ορίζουν μια κατάσταση κατά την οποία ασκείται εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός του σχολείου. Η σχολική βία έχει σοβαρές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού , αλλά και στην ψυχοκοινωνική του ανάπτυξη.


Οι λόγοι που ένα παιδί οδηγείται στο να εκφοβίζει κάποιο άλλο είναι πολλαπλοί. Η απουσία κάποιου γονέα, οικονομικά προβλήματα, ασθένεια του ίδιου ή κάποιου οικείου σε αυτό προσώπου, δημιουργούν ανασφάλεια στο παιδί, το οποίο δε μπορεί πια να εξισορροπήσει αυτό που συμβαίνει στο περιβάλλον του με τον εαυτό του. Έτσι, νιώθει την ανάγκη να βρει τρόπους διαφυγής από αυτή την κατάσταση την οποία δε γνωρίζει πώς να αντιμετωπίσει. Νιώθει την ανάγκη να ελέγξει αυτό που του συμβαίνει, καταφεύγοντας συχνά στο να επιβάλει τη δύναμη του σε άλλους, που το ίδιο θεωρεί πιο ευάλωτους.


Το ζήτημα του εκφοβισμού ή του "bullying" όπως είναι γνωστό ευρύτερα αφορά τόσο τους γονείς των παιδιών που θυματοποιούνται όπως και τους γονείς των παιδιών-θυτών, αλλά και γενικά το σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον του παιδιού. Η έκφραση επιθετικής συμπεριφοράς μαθαίνεται στο παιδί από διάφορες πηγές: από τα ΜΜΕ, από παιχνίδια στον Η/Υ, μέσω ανάπτυξης δεσμών με παρέες με παρόμοια χαρακτηριστικά, μέσω της ενδοοικογενειακής βίας, μέσω της χαλαρότητας της στάσης των εκπαιδευτικών προς τέτοια κρούσματα, οι οποίες πρέπει να εντοπιστούν.


Για να αντιμετωπιστεί πρέπει οι γονείς των παιδιών θυτών να είναι ανοικτοί προς τα παιδιά τους, και σε συνεργασία με όλους όσους εμπλέκονται να συμβάλλουν στην αποτροπή «εκφοβιστικών» τάσεων. Ας μην προβούν σε τιμωρίες και πειθαρχικά κηρύγματα, γιατί εμπεριέχουν και αυτά μια μορφή λεκτικής βίας που στόχο έχει την επιβολή κάποιου (του γονέα στη συγκεκριμένη περίπτωση) σε κάποιον άλλο (παιδί). Ας αφήσουν ανοικτή κάθε δίοδο για συζήτηση. Το σημαντικό είναι να μάθουν γιατί συμπεριφέρεται έτσι. Να συζητήσουν για το πώς νιώθει, να του δείξουν ότι έχουν ενσυναίσθηση και κατανοούν το θυμό που πιθανόν να νιώθει. Να το βοηθήσουν να διαχειριστεί τα συναισθήματα του και να βρίσκει δόκιμους τρόπους έκφρασης αυτών.


Πρέπει να διαβεβαιώνουν ότι το αγαπούν, αλλά ότι οι συμπεριφορές του τους βρίσκουν αντίθετους. Να περάσουν χρόνο μαζί του, να μάθουν περισσότερα για τις παρέες του, να προσπαθήσουν να το απομακρύνουν σταδιακά από ό,τι μπορεί να του ενισχύει την επιθετική συμπεριφορά. Να του δημιουργήσουν νέα ενδιαφέροντα, να του προτείνουν νέα χόμπι. Να του δείξουν να καταλάβει το πόσο ωραία είναι η ζωή, και το πόσο άδικη είναι η βία.


Από την άλλη πλευρά, οι γονείς των παιδιών που θυματοποιούνται πρέπει να δημιουργούν περιβάλλον ανοικτό ώστε τα παιδιά να εκφράζουν οτιδήποτε αντιμετωπίζουν. Η ενίσχυση των παιδιών –θυμάτων και η ανάπτυξη αισθημάτων εμπιστοσύνης προς τον εαυτό τους είναι πολύ σημαντική για την αντιμετώπιση εκφοβιστικών καταστάσεων. Το παιδί πρέπει να νιώσει αυτοπεποίθηση και να γνωρίζει ότι δεν είναι μόνο του σε ό,τι και αν του συμβαίνει.


Το κλειδί είναι να μιλάμε με τα παιδιά μας, να τα ακούμε, να μην κατακρίνουμε και να τα αποδεχόμαστε όπως είναι. Έτσι, θα τα βοηθήσουμε να αποδεχτούν και τα ίδια τον εαυτό τους!!

Διαβάστηκε 1621 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Wednesday, 22 November 2017 20:52
Βίκυ Σιαμαντά

Η Βασιλική Σιαμαντά είναι νηπιαγωγός, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ειδική Αγωγή. Η καταγωγή της είναι από Κορινθία, ενώ ζει και εργάζεται τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα.

Αποφοίτησε από το Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το μεταπτυχιακό της ειδικεύεται στην Ενταξιακή Εκπαίδευση. Εργάζεται ως Ειδική Παιδαγωγός σε Ψυχοπαιδαγωγικό Κέντρο του Δήμου Περιστερίου. Ως αριστεύσασα του τμήματος εργάστηκε στο Νηπιαγωγείο της Βουλής των Ελλήνων, ενώ έχει εργαστεί εθελοντικά σε διάφορα νηπιαγωγεία της Περιφέρειας Αττικής, στο γενικό τμήμα, όσο και σε τμήμα ένταξης.

Ασχολείται ερευνητικά με θέματα, όπως ανάλυση νομοσχεδίων και διεθνών διακηρύξεων για την εκπαίδευση, ανάλυση Αναλυτικών Προγραμμάτων, σύγχρονες παιδαγωγικές μέθοδοι, όπως η Διαφοροποιημένη Διδασκαλία, η χρήση των Νέων Τεχνολογιών στην εκπαίδευση, η Ενταξιακή Εκπαίδευση. Επίσης, θέματα παιδοψυχολογίας άπτονται του ενδιαφέροντος της.

Τιμήθηκε με το Βραβείο «Καινοτόμας Ιδέας» για το επιχειρηματικό σχέδιο «Σύσταση εναλλακτικού παιδικού Σταθμού» από τη Μονάδα Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στην προσπάθεια ανάδειξης εκ μέρους της, της αξίας της Ένταξης και της ανάγκης δημιουργίας «ενός Σχολείου για ΟΛΟΥΣ».