Wednesday, 18 February 2015 00:00

Πως να αντιμετωπίσετε την ανυπακοή των παιδιών σας

Γράφτηκε από την 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Πως να αντιμετωπίσετε την ανυπακοή των παιδιών σας

Η ηλικία των 2 ετών σηματοδοτείται από το τέλος της βρεφικής και την έναρξη της παιδικής ηλικίας. Τα παιδιά, έτσι, μετά τους 18 μήνες αρχίζουν να νιώθουν την ανάγκη για ανεξαρτητοποίηση, αυτονομία και απόκτηση ελέγχου. Αυτή η ανάγκη εκδηλώνεται με πεισματικές συμπεριφορές και ανυπακοή σε ό,τι πει ο γονέας κυρίως.

Η ανυπακοή μάλιστα μπορεί να πάρει τη μορφή κρίσης θυμού. Σε μια συνεχή σύγκρουση, σα να βρίσκονται σε «ρινγκ πάλης» γονέας και παιδί αγωνίζονται για το ποιος θα επικρατήσει, ποιος θα επιβληθεί. Μάλιστα, οι γονείς σε μια προσπάθεια να ελέγξουν τις αντιδράσεις του παιδιού τους ασυνείδητα οδηγούν στην ενδυνάμωση τους. Οι γονείς τείνουν πολλές φορές να «συμβιβάζονται» με τα πείσματα των παιδιών τους και να υποκύπτουν σε ό,τι τους ζητούν αναιρώντας κανόνες που έχουν θέσει. Το παιδί αναγνωρίζει τη νίκη του αυτή και επαναλαμβάνει την ίδια συμπεριφορά κάθε φορά που θέλει να πετύχει κάτι. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που συμβαίνει καθημερινά είναι η διαπραγμάτευση των vinteo-games ή της τηλεόρασης με το φαγητό ή το πλύσιμο των δοντιών: «αφού θα φας πρώτα θα παίξεις ή θα δεις τηλεόραση». Μετά από αυτή τη φράση συχνά παρατηρείται ένα παιδί να έχει πέσει κάτω και να κτυπιέται κλαίγοντας. Ο γονέας μη μπορώντας να το ηρεμήσει, του επιτρέπει να παίξει ή να δει τηλεόραση πριν φάει ή πλύνει τα δόντια του, έστω και για λίγο, δίνοντας κίνητρο στο παιδί να συνεχίσει την αντιδραστική του συμπεριφορά.

Η τελευταία, συχνά, εμφανίζεται για να τραβήξει την προσοχή των γονέων. Σε αυτήν την περίπτωση, πρέπει ο γονέας να αναστοχαστεί πάνω στη δική του στάση: «μήπως δεν περνάει πολύ χρόνο με το παιδί του;, μήπως του/της λείπει;, μήπως αν του/ της αφιερώσει σημαντικό χρόνο, να μην είναι τόσο αντιδραστικός/ή;, μήπως το παιδί προσπαθεί να πει κάτι;». Πολλές φορές, πίσω από τις αντιδραστικές συμπεριφορές κρύβονται παράπονα των παιδιών, που νιώθουν ότι οι γονείς τους δεν τα καταλαβαίνουν, δεν τα ακούν, δεν τα εμπιστεύονται, δεν κατανοούν τα θέλω τους. Η ενασχόληση μαζί τους τούς δηλώνει έμμεσα ότι αναγνωρίζονται οι ανάγκες τους από τους γονείς τους, οι οποίοι πρέπει να είναι ενθαρρυντικοί σε κάθε πράξη των παιδιών τους, ακόμα και όταν αυτή είναι λανθασμένη. Δείχνοντας τους εμπιστοσύνη, δίνοντας τους χρόνο και χώρο να εκφραστούν με το δικό τους τρόπο, κάνοντας χώρο για αυτά στο «τραπέζι των αποφάσεων», κάνοντας τα ενεργούς χρήστες και ελεγκτές της ζωής τους και της οικογένειας, θα δείτε ότι θα μειωθούν οι αντιδράσεις.

Μη ξεχνάμε ποτέ: στα μάτια των μικρών παιδιών οι γονείς τους είναι τέλειοι και θέλουν να τους μοιάσουν! Ο γονέας πρέπει να λειτουργήσει ως σωστό πρότυπο για το παιδί του. Αλλάξτε, λοιπόν, τη συμπεριφορά σας! Δώστε στο παιδί σας να καταλάβει ότι είστε εκεί για αυτό, ότι καταλαβαίνετε τις ανάγκες του.

Επικροτείστε το όταν είναι υπάκουο και πειθαρχημένο, μην το τιμωρείται με το παραμικρό, συζητήστε μαζί του, εξηγήστε του τι είναι λάθος, πείτε του «αυτό είναι λάθος, αλλά είμαι σίγουρος/η ότι δε θα το ξανακάνεις γιατί καταλαβαίνεις ότι δεν έπρεπε να γίνει». Μη μειώνετε και μη χαρακτηρίζετε το παιδί σας, προσπαθήστε να καταλάβετε τα αισθήματα του γιατί τις περισσότερες φορές δε θα τα εκφράσει λεκτικά.

Επιπλέον, αποφασίστε όλοι μαζί τους κανόνες της οικογενείας. Όταν το παιδί συμμετέχει στο προγραμματισμό του σπιτιού και καταλαβαίνει ότι ο λόγος του λαμβάνετε υπόψη, είναι πιο εύκολο να υπακούσει σε αυτόν. Κάποιες συγκρούσεις, φυσικά, είναι αναπόφευκτες! Προσπαθήστε να τις αγνοήσετε και να είστε τυπικοί στον κανόνα που έχετε θέσει. Μην υποκύπτετε, δώστε χρόνο στο παιδί σας να ηρεμήσει, διατηρείστε χαμηλό, σοβαρό τόνο εξηγώντας του τις προθέσεις σας. Δε χρειάζεται να καταφεύγετε σε φωνές, το παιδί μόλις συνειδητοποιήσει ότι δεν υποχωρείτε θα σταματήσει από μόνο του.

Τα παιδιά δίνουν πάντα τη λύση ακόμα και στις πιο δύσκολες καταστάσεις! Ας τα εμπιστευτούμε, λοιπόν, δε θα χάσουμε!!!

Διαβάστηκε 1737 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Wednesday, 22 November 2017 20:51
Βίκυ Σιαμαντά

Η Βασιλική Σιαμαντά είναι νηπιαγωγός, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ειδική Αγωγή. Η καταγωγή της είναι από Κορινθία, ενώ ζει και εργάζεται τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα.

Αποφοίτησε από το Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το μεταπτυχιακό της ειδικεύεται στην Ενταξιακή Εκπαίδευση. Εργάζεται ως Ειδική Παιδαγωγός σε Ψυχοπαιδαγωγικό Κέντρο του Δήμου Περιστερίου. Ως αριστεύσασα του τμήματος εργάστηκε στο Νηπιαγωγείο της Βουλής των Ελλήνων, ενώ έχει εργαστεί εθελοντικά σε διάφορα νηπιαγωγεία της Περιφέρειας Αττικής, στο γενικό τμήμα, όσο και σε τμήμα ένταξης.

Ασχολείται ερευνητικά με θέματα, όπως ανάλυση νομοσχεδίων και διεθνών διακηρύξεων για την εκπαίδευση, ανάλυση Αναλυτικών Προγραμμάτων, σύγχρονες παιδαγωγικές μέθοδοι, όπως η Διαφοροποιημένη Διδασκαλία, η χρήση των Νέων Τεχνολογιών στην εκπαίδευση, η Ενταξιακή Εκπαίδευση. Επίσης, θέματα παιδοψυχολογίας άπτονται του ενδιαφέροντος της.

Τιμήθηκε με το Βραβείο «Καινοτόμας Ιδέας» για το επιχειρηματικό σχέδιο «Σύσταση εναλλακτικού παιδικού Σταθμού» από τη Μονάδα Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στην προσπάθεια ανάδειξης εκ μέρους της, της αξίας της Ένταξης και της ανάγκης δημιουργίας «ενός Σχολείου για ΟΛΟΥΣ».

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Οι καλοί αναγνώστες από μικροί γίνονται... »